POLIPTYK - żyj kreatywnie 🌿

Spacerem przez Mediolan

21:04:00
0 Comments

Kaligrafia dla leworęcznych - praktyczne wskazówki

Jakiś czas temu wspominałam Wam, że w zeszłym roku zaczęłam przygodę z nauką kaligrafii nowoczesnej (czy też brush letteringu albo hand letteringu, jak kto woli ;)) - więcej tutaj (klik). Przekonałam się, że to wciągające, relaksujące zajęcie, które nie wymaga wielkich nakładów czasu i pieniędzy, lecz początkowo droga wiedzie trochę pod górkę, szczególnie dla leworęcznych (piąteczka dla wszystkich!) nauka sprawnego pisania za pomocą giętkiego pędzelka jest trochę większym wyzwaniem niż dla praworęcznego. Trudniej zapanować nad zmianą grubości linii, gdy piszesz pod prąd, i, co gorsza - zamazujesz to, co stworzyłeś.

Nie trwóż się jednak, początkujący miłośniku kaligrafii - nawet leworęcznym dane jest opanować tę sztukę i tworzyć z satysfakcją. Nie jestem jakimś mistrzem, dopiero się uczę - lecz widzę spore postępy! Początkowo trudniejsze litery wydawały mi się niemożliwe do napisania, teraz bez problemu je wykreślam. Chciałabym podzielić się dziś kilkoma wskazówkami, które znacząco ułatwiły moje leworęczne zmagania z kaligrafią nowoczesną.

Pierwszym krokiem na drodze do piśmienniczego sukcesu jest wybór odpowiedniego narzędzia - brush pen o twardej, zbitej końcówce, która nie będzie tańczyła po papierze w sposób niekontrolowany. Poniżej zamieszczam dla porównania dwa pisadła, którymi operuję:

1. Pentel Touch, który idealnie sprawdzi się w lewej, kaligrafującej dłoni. Gumowa, twarda końcówka zapewnia możliwość stabilnego operowania grubością kreski.

2. Brush pen z zestawu Crelando (24 kolory) z Lidla - grubsza końcówka umożliwia tworzenie linii szerszych, jednak jest zbyt miękka, a dodatkowo się rozdwaja - odradzam na początek.

Znając podstawową zasadę, że grubszą linię rysujemy do dołu, natomiast cieniutką - ku górze, proponuję zacząć od solidnego przećwiczenia rysowania samych takich właśnie kresek:

Po takim wstępnym zaprawieniu polecam przećwiczenie pisania pojedynczych liter. Jedne będą bardziej przyjazne (a, l czy i), inne początkowo będą płatać figle. Na początku spory problem sprawiało mi m i n - płynne połączenie tak skrajnych grubości linii obok siebie wydawało się niemożliwe. Rozłożyłam więc litery na czynniki pierwsze i osobno rozrysowałam poszczególne ruchy - pomogło! Poniżej przedstawiam jeszcze kilka bardziej kłopotliwych liter:

Dużym ułatwieniem okazało się częste odrywanie ręki od kartki i niełączenie liter (tak często, jak to tylko możliwe;)). Warto też podłożyć pod piszącą dłoń niewielką kartkę, by bezpośrednio nie mazać po napisie. W razie potrzeby papier zamortyzuje poziom rozmycia.

Im dalej dłoń będzie od napisu (jak Wam wygodniej - czy to trochę w górze, czy też trochę bardziej z boku) - tym Wasza praca będzie przyjemniejsza, a efekty lepsze. No i praktyka - regularne ćwiczenie to najlepszy lek! To co, pióra w dłoń i lecimy z koksem? ;)

19:19:00
0 Comments

Las w słoiku - jak go zrobić?

DIY

Las w słoiku (czy też bardziej fancy brzmiący forest in the jar) chodził za mną już od całkiem długiego czasu – pierwszy raz zetknęłam się z tym interesującym kłębkiem zieleni w Internecie, na żywo zaś – w galerii handlowej, na stoisku z pięknymi szklanymi wyrobami.

Od początku wiedziałam, że chcę go mieć, i również od pierwszego spotkania myślałam o tym, że chciałabym spróbować zrobić go sama. Pomysł leżał pewien czas w szafie, aż do momentu, gdy pod koniec lutego koleżanka z pracy wspomniała, że zamierza takie cudeńko kupić…a dodam tylko, że ostatnie dni miesiąca są w mojej pracy okresem dość gorącym, pracowitym i zabieganym. Szybko wykalkulowałam, że nie, nie ma na co czekać, aby się zmotywować do intensywniejszej pracy las muszę mieć dziś, a że dzień roboczy kończę za godzinę – do galerii od razu wówczas trzeba iść!

No to poszłam. Przejrzałam internetowe inspiracje, zobaczyłam, co jest niezbędne – przede wszystkim – odpowiedniej wielkości słój (marzył mi się taki z pokrywką), warstwa drenująca (może być keramzyt) oraz esencja – rośliny i dodatki.

Słoik dostałam w pierwszym ze sklepów, w którym pokładałam swe nadzieje – wyzwaniu sprostało Pepco. Znalazłam tam całkiem ładne słoje z pokrywką - i to w trzech wymiarach! Postawiłam na średni (ok. 15 zł). Gdybym mogła wybrać ponownie, sięgnęłabym teraz po największy, ponieważ bluszcz zaczął dobijać się do pokrywki i słój pozostaje nieustannie otwarty.

Punkt drugi wycieczki to Auchan. Tutaj kupiłam paczkę keramzytu (7 zł) – zużywam malutko, starczyłoby go ze spokojem na kilka kolejnych nasadzeń tej wielkości. Niespodziewanym bonusem od życia okazuje się wyprzedaż roślin, która wita od wejścia – i tak oto za grosze staję się właścicielką szklanej kuleczki z trochę podwiędłym (acz nadal wykazującym żywotność) malutkim sukulentem oraz kamykami, które wykorzystam do dekoracji.

Hm, wygląda na to, że brakuje mi już tylko jakiegoś podłoża – wykorzystam uniwersalną ziemię ogrodową, którą mam w domu. Wracam, czas zabawić się w plantatora!

Jak założyć las w słoiku?

1. Na początek wysypuję drenaż – mniej więcej szeroka na dwa palce warstwa keramzytu

2. Na to idzie ziemia – dwa razy tyle, co keramzytu (mam za niski słoik, więc wsypałam mniej)

3. Czas na rośliny – postawiłam na totalny recykling i wykorzystałam znalezione w najbliższej okolicy cuda, takie jak: lekko ukorzeniona sadzonka bluszczu, lekko podwiędnięty sukulent, o którym wspominałam wyżej; oraz mech – ten ostatni można znaleźć nawet w kupce liści w podziemnym przejściu.

4. Teraz wisienka na torcie, czyli dodatki – od kiedy zauważyłam, że nie mogę zamykać słoja i dzięki temu nie grozi mu pleśń ani gnicie, mogę poszaleć z dodatkami innymi niż kamienie! Po ich wysypaniu sięgnęłam po mini szyszki miłorzębu (znalezione na chodniku!) oraz kawałek kory (również spotkanej na ziemi).

Mój las w słoiku kończy właśnie trzy tygodnie i ma się całkiem dobrze – bluszcz wypuszcza nowe liście, o dziwo – sukulent również (choć niby te rośliny lubią skrajnie odmienne warunki, a tu proszę, taka niespodzanka;)). Radość z jego wykonania i obserwacji, jak się rozwija, jest bezcenna!

20:58:00
0 Comments

Kreatywna zima: pluszowe ściany, lalka i kwitnący ogród

TYGODNIOWO

Styczniu, styczniu, co przyniosłeś? Przeglądając zdjęcia, które robiłam zimą - całkiem sporo sympatycznych rzeczy, którymi chciałabym się dziś z Wami podzielić :)

Książkowo: moją czytelniczą listę otwierają w tym roku kryminały - głównie Tess Gerritsen oraz Agata Christie (czy polecacie szczególnie jakieś pozycje od tej drugiej autorki? Po Dziesięciu Murzynków, 4.50 z Paddington i obecnie Nocy w bibliotece chcę więcej!). Dla zmyłki na kolażu zawieruszył się Feblik - pewnej styczniowej niedzieli, czekając na pociąg, zastanawiałam się, dlaczego tak długo stoi z zamkniętymi drzwiami - odpowiedź okazała się prosta - maszynista zaczytany był właśnie w tej części Jeżycjady ;) Swoją drogą - już się nie mogę doczekać marcowej premiery Ciotki Zgryzotki (tu). Piórkowa okładka to z kolei twarz kalendarza, który wybrałam na ten rok.

Kulinarnie: babeczki piernikowe wykonałam na podstawie tego przepisu (tu). W ostatecznej wersji doczekały się jeszcze śmietanowo-cynamonowej czapeczki, wyrosły wyjątkowo smacznie.

Psst! Myślę, że ich sekret tkwi w maślance.

Kulturalnie: styczeń był miesiącem wizyty w teatrze - po raz pierwszy miałam okazję odwiedzić Scenę Nową Teatru Nowego w Poznaniu - tutaj sfotografowałam udające mięciutkie, pluszowe ściany ;). Jeśli chodzi o samą sztukę - Dom Lalki opowiada gorzko-słodką historię gwiazdki popu, dwie godziny minęły nie wiem kiedy! (tu)
Kinowe ulotki leżące na stole oznaczać zaś mogą tylko jedno - sobotni seans filmu, którego ulotka akurat się na zdjęcie nie załapała - Atak Paniki. Szczerze mówiąc, spodziewałam się czegoś zupełnie innego, poważniejszego potraktowania tematu tracenia panowania nad swoim zachowaniem - troszkę się rozczarowałam powierzchownym potraktowaniem tematu, jednak czas minął szybko, uśmiałam się w trakcie seansu, i całokształt podsumowuję na jakieś sześć i pół na dziesięć.

Kreatywnie: biorę udział w kolejnym, instagramowym Zenjowym wyzwaniu piśmienniczo-rysunkowym (tu). Co tydzień Kasia publikuje tematy na każdy dzień tygodnia - pojawiły się już rośliny doniczkowe, polne, sukulenciaki - kolejny tydzień będzie poświęcony wiankom. Sympatyczny sposób na zrelaksowanie się po pracy - instagramowy, kwitnący ogród rośnie w siłę ;)

Rozwojowo: miniony miesiąc minął pod szyldem regularnym praktyk jogi (póki co w domowym zaciszu, a w lutym - planuję w końcu udać się na zajęcia grupowe). Wypróbowałam filmiki kilku instruktorek i muszę przyznać, że z nikim tak dobrze mi się nie wyginało jak z Gosią Mostowską.

Kawowo: po raz pierwszy spróbowałam kawy i deseru w ramach KAWA Festival Poznań (tu). Wskazane w wydarzeniu kawiarnie na terenie miasta serwowały za dyszkę zestaw składający się z kawy wraz z deserem. Na fotce - pamiątkowe korzenne cappucino z imbirem serwowane wraz z czekoladowym, jaglanym budyniem z malinami w tym miejscu (tu).

Konkursowo: Córka Eleny Frerrante to mój pierwszy, tegoroczny łup konkursowy! W zeszłym roku udało mi się upolować kalendarz oraz dwie inne książki w różnych zabawach, w tym roku nie zamierzam stopować;)

P.S. Papuga stoi w oknie przy głównym wejściu do Teatru Nowego - intrygująca, czyż nie? ;D

Styczeń podsumowany, czas brać się za dobre zagospodarowanie lutego, trzymajcie się ciepło:)