POLIPTYK - żyj kreatywnie 🌿

Podróże: odpoczywasz czy odkrywasz?

Sezon wakacyjny w pełni, pogoda rozpieszcza nas aż za bardzo - czy istnieje bardziej popularny czas na podróżowanie niż środek wakacji?

Podróżowanie (szczególnie w dobrym towarzystwie) daje mi dużo satysfakcji i pomaga poszerzać horyzonty. Jak powszechnie wiadomo, człowiek najlepiej uczy się doświadczając życia na własnej skórze - a gdzie lepiej, niż w nieznanym otoczeniu, pełnym kuszących bodźców, można odkryć nową cząstkę siebie i zaczerpnąć inspiracji?

Wakacje kiedyś...

Nikogo raczej nie zdziwię wspomnieniem z dzieciństwa, kiedy to wyjazd nad morze i spędzenie na trasie kwatera - plaża - miasto wydawał się jedynym słusznym sposobem na wakacyjny odpoczynek. I nie mam tu na myśli leżenia tylko plackiem, gdyż za opalaniem specjalnie nie przepadałam - w pobyt na plaży wliczone były spacery wzdłuż brzegu czy lektura najnowszego nabytku zakupionego w namiocie z kuszącym szyldem Kiermasz Taniej Książki. I bez automatów do tańczenia (przyznajcie się, kto też miał w domu podobną grę na komputer
z matą ze strzałkami do skakania?). Nie zapominajmy o rozgrywkach cymbergaja:D! Góry? Pewnie, ładnym widokom i spacerom szlakami powiedziałabym wówczas tak, ale...nie, to nie są wakacje, tylko dodatek! Bez morza się nie liczy!

Wakacje dziś...

Ach, jak przewrotne jest życie i zmiany, jakie w człowieku zachodzą. Dziś nie wyobrażam sobie dłuższego pobytu w jednym miejscu. Wolę w ciągu roku udać się na kilka krótszych wycieczek, przespacerować się ulicami miast, przejechać się metrem i zobaczyć, z czego dane miejsce słynie. Kupić pocztówkę, posiedzieć w parku, przejść się wzdłuż linii brzegowej. Pospacerować starówką i znaleźć knajpkę z dobrą pizzą (jeśli jesteśmy we Włoszech, rzecz jasna :)).

Wolę podróże krótsze i bardziej intensywne. Niezwykle odświeżają umysł i pomagają spojrzeć na codzienność z innej perspektywy. Odpocząć mogę w domu, po powrocie, i wręcz przyznam, że we własnych czterech kątach zbiera mi się siły najlepiej.

Jakie macie podejście do podróżowania? Stawiacie na odpoczynek czy odkrywanie zakątków odwiedzanych miejsc?

Odwiedziłabym Tatusia Muminka w tej latarni!

Uściski,

Amelia

22:47:00
0 Comments

Naturalny dezodorant DIY

DIY

Czy da się stworzyć przyjazny naturze dezodorant bądź antyperspirant korzystając ze składników, które mamy pod ręką? Postanowiłam spróbować. Zależało mi na tym, by stworzyć kosmetyk niezawierający alkoholu. Zobaczmy, jak zakończył się mój eksperyment!

Jakich składników użyłam, by stworzyć naturalny dezodorant?

1. Woda destylowana - 2/3 flakonu, ok. 50 ml
2. Soda oczyszczona - pół łyżeczki
3. Olejek zapachowy - postawiłam na przyjemny, relaksujący aromat lawendy - ok. 10 kropli, wg uznania

Jako atomizer wykorzystałam opakowanie po dezodorancie w sprayu od Alterry, który zainspirował mnie do kosmetycznych eksperymentów (o, to on: kliknij). Kupiłam go ze względu na przyjemny zapach, a przede wszystkim - brak soli aluminium w składzie. Sprawdzał się całkiem nieźle, jednak jego główną wadą była niska wydajność - bardzo szybko sięgnęłam denka. Pomajstrowałam wówczas przy butelce i okazało się, że odczepienie nakrętki jest dziecinnie proste i całość można łatwo umyć. Naszła mnie wówczas refleksja - skoro w sklepach można teraz dostać bez problemu dezodoranty bez soli aluminium, i to właściwie w dowolnej postaci...to w sumie czemu nie spróbować zrobić go samemu, korzystając z domowych zapasów?

Składniki wymieszałam, próbując uzyskać substancję podobną do kupnego kosmetyku - wyszło!

Czy jestem zadowolona z własnoręcznie wykonanego dezodorantu w sprayu?

Kończę właśnie buteleczkę. Liczyłam, że będzie to kosmetyk trwalszy, tymczasem - zapach dość szybko się ulatnia i raczej średnio spełnia funkcję dezodorantu. Doszłam do wniosku, że stworzyłam całkiem przyjemną i lekką wodę toaletową na lato, bo do antyperspirantu droga jeszcze daleka ;).

Przy najbliższej okazji wypróbuję inny wariant - zamiast wody destylowanej sięgnę po olej kokosowy i spróbuję stworzyć dezodorant w postaci kremu. Jestem bardzo ciekawa, co z tego wyjdzie ;).

Jak Wasze kosmetyczne eksperymenty w domowym zaciszu? Podzielcie się swoimi przepisami!

21:53:00
0 Comments

Podsumowanie lipca

TYGODNIOWO

17:27:00
0 Comments

Nowe przybory do brush letteringu (i nie tylko), czyli krótka historia napadu na papierniczy

DIY

17:53:00
0 Comments

Na lipcowej półce

BIBLIOTEKA

Na czytanie czas jest zawsze, a już szczególnie wtedy, gdy w cieniu stron ukrywam się przed upałem. Żeby jednak jakimś cudem nie przeoczyć faktu, że to przecież jedyne w roku lato - na mojej lipcowej półce zagościły książki o iście wakacyjnych okładkach.

Mamy tu różne odcienie kolorów morza, względnie - oceanu, a do kompletu - słoneczną żółć. Przecież na plaży słońce jest zawsze. W najgorszym (albo i najlepszym, jak ktoś jest cieniolubny jak ja) wypadku - schowane za chmurami. Nie muszę dodawać, że wisienka na torcie wakacyjnych zbiorów - okładka Blondynki na językach - to zupełny przypadek, prawda?

Co aktualnie czytam?

Jak wytrzymać z mężczyzną Chmielewskiej to tytuł, który wpadł w moje ręce przypadkiem. Podczas weekendowej wycieczki do Gniezna, spacerując uliczkami miasta, natknęliśmy się na Miejski Regał Książkowy. Lubię Chmielewską, jej poczucie humoru i to, że czyta się praktycznie sama, lecz ta pozycja jest zupełnie inna, niż znane mi kryminalno-komediowe historie. Szczerze mówiąc, nie podejrzewałam jej o napisanie tej książki. Autorka nadała jej formę humorystycznego poradnika, który irytuje mnie mnóstwem stereotypów (coś w stylu: kobieto, rób z siebie bezmyślną trzpiotkę, skupioną tylko na fryzjerze i nowej sukience, a w dodatku dostaniesz medal za życie z mężczyzną). Serio...Czytam tę książkę w pociągu, więc jeszcze jeden kurs i będę mogła przekazać ją dalej. Jest krótka, pełno w niej rysunków, dziwnych czcionek i innych bajerów. Nie będzie mi smutno, gdy się skończy - wręcz przeciwnie! Ostatnie kartki przerzucam wyłącznie ze względu na sentyment to gnieźnieńskiej wycieczki ;)

Wstań! A. Cuddy towarzyszy mi już jakiś czas i z każdą stroną nie przestaje mnie zaskakiwać. Mnóstwo tu innowacyjnych badań naukowych, wniosków z nim płynących, a przy tym - historia życia samej autorki. Czy zastanawialiście się kiedyś, jak postawa ciała wpływa na nasze samopoczucie? Albo jak zmienia się z biegiem lat postrzeganie samego siebie, w zależności od tego, jak zmieniają się modele telefonów czy komputerów?

Zbliżam się do ostatnich stron i przyznam, że to lektura wymagająca chwili refleksji, do połykania w mniejszych kęsach, aby ją odpowiednio przetrawić i przyswoić istotne wskazówki. Zdradzę Wam, że najbardziej (do tej pory!) zaciekawił mnie fragment dotyczący ewolucji elektroniki wokół nas - okazuje się, że im więcej czasu spędzamy z coraz mniejszym telefonem - tym bardziej czujemy się zagubieni i pozbawieni pewności siebie - garbimy się, przyjmując pozycję obronną.

Co ciekawe, zupełnie inaczej zachowuje się człowiek pracujący na poczciwym komputerze stacjonarnym - siedzi wyprostowany, a co za tym idzie - czuje się zwyczajnie lepiej w swojej skórze i częściej zachowuje się asertywnie, czy też częściej nawiązuje kontakt z otoczeniem, gdy czegoś potrzebuje.

Przejdźmy do najbardziej wakacyjnej okładki miesiąca, lecz niech Was to nie zmyli - Blondynka na językach Pawlikowskiej jest używana o każdej porze roku ;). Tak, jak wspominałam we wpisie dotyczącym samodzielnej nauce języka (o, tutaj: kliknij), w zeszłym roku z moich chłopakiem postanowiliśmy zacząć uczyć się hiszpańskiego na własną rękę i właśnie kończymy przygodę z naszą pierwszą książką. Proste zwroty, przejrzysty układ, różnorodne tematy - myślę, że to dobry wybór na początek, by zaciekawić się językiem, a nie przerazić ogromem nauki. Warto sięgnąć!

Psst, uwaga na błędy - doszukaliśmy się kilku, szczególnie w końcowych rozdziałach - trzeba być czujnym ;).

Lipcową półkę zamyka Finansowy Ninja Michała Szafrańskiego, który (podobnie jak Wstań! - a nawet jeszcze bardziej), wymaga dodatkowego nakładu czasu na przeanalizowanie materiału, przetestowanie rad na sobie i wprowadzenie ich w życie. Okazuje się, że można w przejrzysty, zrozumiały dla laika sposób przedstawić pomysł na sprawne ogarnięcie swoich finansów, a co najważniejsze - książka pokazuje, że organizacja portfela może (a wręcz - powinna) stać się nawykiem, który zaprocentuje. Nic, tylko brać się do czytania i działania!

Miesiąc dobiega końca, więc już zapytuję: co polecilibiście do czytania w sierpniu? :)

Uściski,

Amelia

12:32:00
0 Comments

Sztokholm w pięciu pocztówkach

PODRÓŻE

19:31:00
0 Comments

Co po maturze?

ARCHITEKTURA KRAJOBRAZU

Korzystając z trwającej właśnie akcji #CoPoMaturze organizowanej przez Anię (klik) i Dagmarę (klik) postanowiłam podzielić się moimi przemyśleniami. Pamiętam doskonale jakie uczucia towarzyszyły mi tych ładnych parę lat temu...

Kiedy kończyłam gimnazjum, przekonana o tym, że jestem dorosłym, poważnym człowiekiem (przecież szesnaście lat to już nie przelewki) miałam całkiem jasno określony kierunek dalszej edukacji - matura z rozszerzonego angielskiego i wio na filologię! Jednak już koło osiemnastki tak pewna tej decyzji nie byłam...owszem, lubię uczyć się języków, łatwo przychodzi mi nauka słówek, lecz zamarzyło mi się wówczas coś innego. I to coś z czasem zaczęło przybierać całkiem realny pomysł o studiowaniu Architektury. Kulałam się z tą decyzją poważnie przez ostatnie z licealnych wakacji, aż doturlałam się w trzeciej klasie na kurs rysunku. I korki z rozszerzonej matmy. I tak, byłam na humanie, gratulując sobie wyboru kierunku studiów tak bardzo niepowiązanego z rozszerzoną historią czy WOSem.

Szukałam wówczas odpowiedzi na egzystencjalne pytanie z cyklu "Jak ogarnąć rysunek na tip top w dziesięć miesięcy?" O matmie już nie wspomnę...Nie poddałam się. Chodziłam z duszą na ramieniu na cotygodniowe zajęcia z rysunku, blednąc na ocenie zadań domowych jak przed pierwszą spowiedzią (tak, ten pokój przypominał konfejsonał). Na korepetycje z matematyki chodziło mi się za to całkiem przyjemnie. Do tego korki z angielskiego, mając na uwadze jakąś filologię jako plan awaryjny. W razie architektonicznego niepowodzenia zakładałam, że spędzę rok ucząc się języka, a następnie ponownie podejdę do egzaminu na Politechnice.

Miesiące mijały i nadeszła chwila prawdy. Matura. Czułam się nawet całkiem przygotowana - nawet z rozszerzenia z matmy! Wiedziałam, jakiego typu zadań się spodziewać, że zawsze coś się uda wykombinować. Zwykłam oceniać swoje umiejętności raczej surowo, ale mimo to czułam, że włożyłam w ten przedmiot sporo wysiłku w ostatnich miesiącach. Niestety - gdy zobaczyłam arkusz rozszerzony, wiedziałam, że nie będzie tak łatwo. Układ arkusza był inny niż w poprzednich latach, wycisnęłam jednak maksymalnie widzę z cebulek włosów i coś powstało. Ale nie było to coś, co mnie zadowalało.

Pozostałe przedmioty, które interesowały mnie pod kątem maturalnym (polski, angielski) poszły mi całkiem w porządku - byłam szczególnie zadowolona z rozszerzeń, czułam, że jestem przygotowana.

Matury dobiegły końca, a ja zostałam na placu boju z przygotowaniami do egzaminu z rysunku i post-matematycznym smuteczkiem. Do zderzenia z Politechniką został miesiąc z hakiem i kilka zajęć przygotowawczych w studio. Wiedząc, że to właśnie dobra kreska jest dużo ważniejsza niż sam wynik matury, nie traciłam nadziei.

Niestety, nie udało się - odczytując wyniki egzaminu jasne stało się, że nie jest mi dane zacząć przygody z Architekturą. Z samego egzaminu pamiętam wszechobecne przejęcie, tłumy ludzi z deskami pod pachą i to, że rysowałam dworek z Pana Tadeusza. No nic, trzeba przeprosić się z filologią (rejestrowałam i dostałam się na trzy) albo...postawić na drugą wersję planu b - Architekturę Krajobrazu;). W czerwcu Uniwersytet Przyrodniczy organizował egzamin wstępny dla kandydatów. (jakoś tuż przed tym politechnicznym). Zdałam! W dodatku, jak się później okazało, wyniki z matury całkiem nieźle się wpasowały w wymagania rekrutacyjne.

I tak na początku lipca stanęłam przed dylematem - iść w języki czy też w archi? Doszłam do wniosku, że studiując coś związanego z Architekturą, gdzie w planie zajęć pierwszego roku znalazłam rysunek odręczny i geometrię wykreślną, zwiększę swoje szanse w rekrutacji za rok. A życie, jak to życie, postanowiło zrobić inaczej ;)

Pierwsze zajęcia na uczelni, w tajemniczym budynku koło traktorów, pamiętam do dziś. Z biegiem czasu coraz bardziej podobała mi się ciekawa mieszanka przedmiotów technicznych (matma, geometria wykreślna, rysunek techniczny), przyrodniczych (botanika, dendrologia, rośliny ozdobne) i artystycznych (historia Architektury i urbanistyki, wszystkie przedmioty z planowaniem przestrzeni, rysunek odręczny, malarstwo). Przetrwałam semestr, rok, i nadeszły wakacje. I jakoś straciłam ochotę na zmianę uczelni ;)

Co robiłam na studiach poza nauką?

Zaliczyłam po cztery tygodnie praktyk - pielęgnacyjnych oraz projektowych. Te pierwsze utwierdziły mnie w przekonaniu, że nigdy nie chcę pracować fizycznie - pielenie sadzonek bukszpanu all day long w szkółce roślin ozdobnych (w lipcowym skwarze) co prawda zapewniło opaleniznę dekady, lecz...to nie dla mnie. Potrzebuję zajęcia, które absorbuje mózg. Zdążyłam przemyśleć życie wzdłuż i wszerz;). Z kolei praktyki projektowe podobały mi się dużo bardziej - podobała mi się swoboda działania, praca indywidualna nad projektem, a następnie omawianie kompozycji, jej mocnych i słabych stron. Dostawaliśmy plan konkretnego ogrodu przydomowego, dokonywaliśmy pomiarów w terenie i nanosiliśmy dane na mapie, a następnie - tworzyliśmy koncepcję projektową .

Korzystając ze statusu studenta, miałam okazję wziąć w efektownych Targach Ogrodniczych Gardenia - ciekawe prelekcje, mnóstwo roślin, darmowe egzemplarze Zieleni Miejskiej, cenne doświadczenie.

Jeśli zaś chodzi o życie pozauczelniane, korzystając z mojego zamiłowania do wszelkich zabaw plastycznych, w czasie studiów kilkukrotnie pracowałam m.in. jako animator zabaw dla dzieci - łączenie pracy z zabawą podobało mi się na tym etapie życia ;).

Co jeszcze zrobiłabym jako studentka?

Mijają właśnie dwa lata odkąd zostałam magistrem. Gdybym mogła coś zmienić, spróbowałabym się w jakimś z projektowych konkursów oraz poszukałabym na własną rękę dodatkowych praktyk, by poznać dokładniej jak wygląda w rzeczywistości praca Architekta Krajobrazu - osiem obowiązkowych tygodni to zdecydowanie za mało, a zajęcia teoretyczne nie oddają w pełni rzeczywistości.

ja vs pomiary drzew do magisterki

Co po studiach?

Architektura Krajobrazu (przynajmniej w Poznaniu) nie jest bardzo licznym kierunkiem - pierwszy stopień zaczynaliśmy w gronie ponad 70 osób, natomiast drugi stopień skurczył się do grupy liczącej troszkę ponad 30 studentów. Część z osób weszła na ścieżkę zawodową związaną z roślinnością (projektowanie, zakładanie, pielęgnacja ogrodów, zakładanie systemów nawadniających), drugi popularny kierunek to prace związane z grafiką. W czasie zajęć tworzyliśmy plansze zaliczeniowe z wizualizacjami projektów, uczyliśmy się, jak na mapie prezentuje się inwentaryzację zieleni danego założenia. Jeśli zaś chodzi o same programy komputerowe, to podczas studiów poznawaliśmy m.in. Photoshopa, ArchiCADa, Autocada, Gimpa, SketchUpa.

wizualizacje koncepcji zagospodarowania boiska szkolnego, praca inżynierska

Z perspektywy czasu cieszę się, że trochę przypadkiem los postawił mi przed nosem opcję studiów, o których wcześniej mało wiedziałam, a okazały się tak ciekawe i rozwijające. Ani razu nie miałam ochoty uciekać! Przekonałam się, że plan b niekoniecznie oznacza rezygnację z marzeń, wręcz przeciwnie - może otworzyć drzwi do studiów, które również dadzą satysfakcję. Warto mieć oczy i uszy szeroko otwarte na alternatywne kierunki nauki.

20:29:00
0 Comments

Pages

Podróże: odpoczywasz czy odkrywasz?

Sezon wakacyjny w pełni, pogoda rozpieszcza nas aż za bardzo - czy istnieje bardziej popularny czas na podróżowanie niż środek wakacji?

Wakacje kiedyś...

Wakacje dziś...

Naturalny dezodorant DIY

Czy da się stworzyć przyjazny naturze dezodorant bądź antyperspirant korzystając ze składników, które mamy pod ręką? Postanowiłam spróbować. Zależało mi na tym, by stworzyć kosmetyk niezawierający alkoholu. Zobaczmy, jak zakończył się mój eksperyment!

Jakich składników użyłam, by stworzyć naturalny dezodorant?

Czy jestem zadowolona z własnoręcznie wykonanego dezodorantu w sprayu?

Podsumowanie lipca

Mam wrażenie, że dopiero co odkryłam, że połowa roku już za nami, a tu proszę - minął miesiąc. Kolejny! Ten miesiąc był kolorowy, gorący, a także pełen różnego typu atrakcji. Całkiem sporo mnie również nauczył.

Nowe przybory do brush letteringu (i nie tylko), czyli krótka historia napadu na papierniczy

Na lipcowej półce

Na czytanie czas jest zawsze, a już szczególnie wtedy, gdy w cieniu stron ukrywam się przed upałem. Żeby jednak jakimś cudem nie przeoczyć faktu, że to przecież jedyne w roku lato - na mojej lipcowej półce zagościły książki o iście wakacyjnych okładkach.

Sztokholm w pięciu pocztówkach

Dzisiejszego wieczoru zwiedzimy Sztokholm w kilku krokach. A raczej - widokach;). Będzie wybitnie niebiesko i zielono, czyli to, co lubię najbardziej;). Zapraszam na szybki przegląd skandynawskich wspomnień!

Co po maturze?

Korzystając z trwającej właśnie akcji #CoPoMaturze organizowanej przez Anię (klik) i Dagmarę (klik) postanowiłam podzielić się moimi przemyśleniami. Pamiętam doskonale jakie uczucia towarzyszyły mi tych ładnych parę lat temu...

HEJ, HEJ!

INSTAGRAM

Ostatnio na blogu

Popularne posty

Facebook

Kategorie

Archiwum

INSTAGRAM